Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009
Σάββατο, 05 Δεκεμβρίου 2009
Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009
Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009
Δευτέρα, 05 Οκτωβρίου 2009
Σωτήρης Παστάκας, Όρος Αιγάλεω

Το έργο είναι η απάντηση...
Με πίνακα του Παναγιώτη Λιναρδάκη
και σχεδιασμό εξωφύλλου του Στρατου Φουντούλη
Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009
Ψηφιακές Εκδόσεις
Τα βιβλία των εκδόσεων Ενδυμίων είναι έτοιμαγια να χρησιμοποιηθούν από τα γκάτζετ ανάγνωσης
ψηφιακών βιβλίων.
Γιατί στην πραγματικότητα εφαρμόσαμε εξαρχής
το μοντέλο με το οποίο θα διαδίδονται τα βιβλία στο μέλλον.
Έντυπες εκδόσεις για τους φίλους του χαρτιού
και ψηφιακές για τους σύγχρονους αναγνώστες.
Όλοι όσοι εξέδωσαν βιβλίο στις εκδόσεις μας
κατέχουν ήδη την ψηφιακή μορφή του βιβλίου τους.
Οι Εκδόσεις Ενδυμίων σε αυτό το θέμα ήταν
πάντα ένα βήμα μπροστά .
Γι αυτό το λόγο φτιάξαμε ένα καινούριο ιστολόγιο
όπου οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να βρουν
πληροφορίες για τα ψηφιακά βιβλία
και να κατεβάσουν το αναγκαίο ελεύθερο λογισμικό
για την ανάγνωσή τους.
Το ιστολόγιο βρίσκεται εδώ
Επισκεφτείτε το.
Κυριακή, 23 Αυγούστου 2009
Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2009
Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2009
Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009
Τρίτη, 22 Ιουλίου 2008
Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2008
Παρασκευή, 08 Φεβρουαρίου 2008
Σάββατο, 08 Δεκεμβρίου 2007
Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2007
Τρίτη, 31 Ιουλίου 2007
Έντυπες Εκδόσεις
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΑΚΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ
ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑΣ
ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑΣ
ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΕΚΤΥΠΩΣΕΤΕ
ΜΕΧΡΙ ΕΚΑΤΟ ΑΝΤΙΤΥΠΑ
ΜΕΧΡΙ ΕΚΑΤΟ ΑΝΤΙΤΥΠΑ
ΜΕ ΚΑΛΗ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ
ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ
ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΕΣ
ΑΠΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΙΚΟΥΣ
ΕΠΙΜΕΛΗΤΕΣ
ΑΠΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΙΚΟΥΣ
ΕΠΙΜΕΛΗΤΕΣ
ΜΕ ΠΡΟΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ
ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ
ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
Μας παραδίδετε το αρχείο σε μορφή κειμένου από υπολογιστή.
Σας δίνουμε τη δυνατότητα να ελέγξετε την τελική μορφή
κειμένου και εξωφύλλου. Σας το παραδίδουμε τυπωμένο.
Σας δίνουμε τη δυνατότητα να ελέγξετε την τελική μορφή
κειμένου και εξωφύλλου. Σας το παραδίδουμε τυπωμένο.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Στο βουνό του Λάτμου, σ’ ένα μυστικό σπήλαιο, κοιμάται ακόμα, από τα πανάρχαια χρόνια, ο ξανθός Ενδυμίων έναν ύπνο αξύπνητο.
Απόβραδο, γύριζε από τα χλοερά βοσκοτόπια με το κοπάδι του. Διαβαίνοντας τη βουνοπλαγιά, έγειρε στο έμπα της σπηλιάς να ξεκουραστεί.
Τότε, πρόβαλε ανάμεσα από μια σκοτεινή φυλλωσιά η θεά Σελήνη. Χαμογέλασε όταν τον είδε και θέλησε να παίξει μαζί του. Τον πλησίασε κι έριξε με δύναμη στα μάτια του μικρού βοσκού το χρυσό φως της.
Ο Ενδυμίων ένιωσε μια ζάλη από τη μαγική εκείνη λάμψη. Αποκοιμήθηκε ακούγοντας, σαν σε όνειρο, τα κουδούνια των αρνιών του, που ξεμάκραιναν ακολουθώντας το γνώριμο δρόμο. Αυτή ήταν η αρχή ενός ύπνου που δεν είχε τέλος.
Η Σελήνη κάθισε πλάι στον ωραίο βοσκό και τον κοίταξε με αγάπη. Ακούμπησε τα ασημένια της δάχτυλα στα κλειστά του βλέφαρα. Τίναξε στα μαλλιά του, από τα μαλλιά της, ένα κύμα δροσιάς.
― Δε θα ξυπνήσεις, ψιθύρισε.
Ήρθε πάλι την άλλη νύχτα η Σελήνη, τον ξανακοίταξε χαμογελώντας.
― Ωραία κοιμάσαι, είπε. Φυλάω για σένα μια θαυμαστή μοίρα. Αθάνατος θα υπάρχεις, σ’ ένα αιώνιο, ατελείωτο όνειρο. Είναι και τ’ όνειρο μια αλλιώτικη ζωή. Δε θα πεθάνεις ποτέ και ποτέ δε θα ξυπνήσεις.
Έφυγε αλαφροπατώντας η θεά.
Όθε διαβεί, μαγεύει τα πάντα με το χρυσό φέγγος: τους κάμπους, τις ακροθαλασσιές, τις στέγες των σπιτιών που προστατεύουν τον ειρηνικό ύπνο των ανθρώπων. Μα όταν αποτραβιέται, για ν’ ανέβει στον ουρανό η αδερφή της η Αυγή, λύνονται τα μάγια. Η πλάση ξυπνά ξαναπαίρνοντας, στο φως της μέρας, την αληθινή της μορφή.
Μονάχα ο Ενδυμίων δε θα ξυπνήσει ποτέ απ’ το μαγικό ύπνο. Κυλάει πάντα το αίμα στις φλέβες του, μα απομένει ασάλευτος, σαν να ’χει φύγει απ’ τον κόσμο. Ένα χαμόγελο αχνό έχει ζωγραφιστεί στα μισάνοιχτα χείλη του. Ίσως ονειρεύεται μια αθώα χαρά: ένα κοπάδι ασπρόμαλλα πρόβατα.
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
| Ενδυμίων | Γιώργος Γεραλής |
![]() |
Απόβραδο, γύριζε από τα χλοερά βοσκοτόπια με το κοπάδι του. Διαβαίνοντας τη βουνοπλαγιά, έγειρε στο έμπα της σπηλιάς να ξεκουραστεί.
Τότε, πρόβαλε ανάμεσα από μια σκοτεινή φυλλωσιά η θεά Σελήνη. Χαμογέλασε όταν τον είδε και θέλησε να παίξει μαζί του. Τον πλησίασε κι έριξε με δύναμη στα μάτια του μικρού βοσκού το χρυσό φως της.
Ο Ενδυμίων ένιωσε μια ζάλη από τη μαγική εκείνη λάμψη. Αποκοιμήθηκε ακούγοντας, σαν σε όνειρο, τα κουδούνια των αρνιών του, που ξεμάκραιναν ακολουθώντας το γνώριμο δρόμο. Αυτή ήταν η αρχή ενός ύπνου που δεν είχε τέλος.
Η Σελήνη κάθισε πλάι στον ωραίο βοσκό και τον κοίταξε με αγάπη. Ακούμπησε τα ασημένια της δάχτυλα στα κλειστά του βλέφαρα. Τίναξε στα μαλλιά του, από τα μαλλιά της, ένα κύμα δροσιάς.
― Δε θα ξυπνήσεις, ψιθύρισε.
Ήρθε πάλι την άλλη νύχτα η Σελήνη, τον ξανακοίταξε χαμογελώντας.
― Ωραία κοιμάσαι, είπε. Φυλάω για σένα μια θαυμαστή μοίρα. Αθάνατος θα υπάρχεις, σ’ ένα αιώνιο, ατελείωτο όνειρο. Είναι και τ’ όνειρο μια αλλιώτικη ζωή. Δε θα πεθάνεις ποτέ και ποτέ δε θα ξυπνήσεις.
Έφυγε αλαφροπατώντας η θεά.
Όθε διαβεί, μαγεύει τα πάντα με το χρυσό φέγγος: τους κάμπους, τις ακροθαλασσιές, τις στέγες των σπιτιών που προστατεύουν τον ειρηνικό ύπνο των ανθρώπων. Μα όταν αποτραβιέται, για ν’ ανέβει στον ουρανό η αδερφή της η Αυγή, λύνονται τα μάγια. Η πλάση ξυπνά ξαναπαίρνοντας, στο φως της μέρας, την αληθινή της μορφή.
Μονάχα ο Ενδυμίων δε θα ξυπνήσει ποτέ απ’ το μαγικό ύπνο. Κυλάει πάντα το αίμα στις φλέβες του, μα απομένει ασάλευτος, σαν να ’χει φύγει απ’ τον κόσμο. Ένα χαμόγελο αχνό έχει ζωγραφιστεί στα μισάνοιχτα χείλη του. Ίσως ονειρεύεται μια αθώα χαρά: ένα κοπάδι ασπρόμαλλα πρόβατα.
- [3] τοὺς Ἠλείους ἴσμεν ἐκ Καλυδῶνος διαβεβηκότας καὶ Αἰτωλίας τῆς ἄλλης: τὰ δὲ ἔτι παλαιότερα ἐς αὐτοὺς τοιάδε εὕρισκον. βασιλεῦσαι πρῶτον ἐν τῇ γῇ ταύτῃ λέγουσιν Ἀέθλιον, παῖδα δὲ αὐτὸν Διός τε εἶναι καὶ Πρωτογενείας τῆς Δευκαλίωνος, Ἀεθλίου δὲ Ἐνδυμίωνα γενέσθαι: [4] τούτου τοῦ Ἐνδυμίωνος Σελήνην φασὶν ἐρασθῆναι, καὶ ὡς θυγατέρες αὐτῷ γένοιντο ἐκ τῆς θεοῦ πεντήκοντα. οἱ δὲ δὴ μᾶλλόν τι εἰκότα λέγοντες Ἐνδυμίωνι λαβόντι Ἀστεροδίαν γυναῖκα--οἱ δὲ τὴν Ἰτώνου τοῦ Ἀμφικτύονος Χρομίαν, ἄλλοι δὲ Ὑπερίππην τὴν Ἀρκάδος--, γενέσθαι δ' οὖν φασιν αὐτῷ Παίονα καὶ Ἐπειόν τε καὶ Αἰτωλὸν καὶ θυγατέρα ἐπ' αὐτοῖς Εὐρυκύδαν. ἔθηκε δὲ καὶ ἐν Ὀλυμπίᾳ δρόμου τοῖς παισὶν ἀγῶνα Ἐνδυμίων ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς, καὶ ἐνίκησε καὶ ἔσχε τὴν βασιλείαν Ἐπειός: καὶ Ἐπειοὶ πρῶτον τότε ὧν ἦρχεν ὠνομάσθησαν. [5] τῶν δὲ ἀδελφῶν οἱ τὸν μὲν καταμεῖναί φασιν αὐτοῦ, Παίονα δὲ ἀχθόμενον τῇ ἥσσῃ φυγεῖν ὡς πορρωτάτω, καὶ τὴν ὑπὲρ Ἀξιοῦ ποταμοῦ χώραν ἀπ' αὐτοῦ Παιονίαν ὀνομασθῆναι. τὰ δὲ ἐς τὴν Ἐνδυμίωνος τελευτὴν οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ Ἡρακλεῶταί τε οἱ πρὸς Μιλήτῳ καὶ Ἠλεῖοι λέγουσιν, ἀλλὰ Ἠλεῖοι μὲν ἀποφαίνουσιν Ἐνδυμίωνος μνῆμα, Παυσανία Ηλιακά Α΄
- ↑ [Α 7,5] Καλύκης δὲ καὶ Ἀεθλίου παῖς Ἐνδυμίων γίνεται, ὅστις ἐκ Θεσσαλίας Αἰολέας ἀγαγὼν Ἦλιν ᾤκισε. λέγουσι δὲ αὐτόν τινες ἐκ Διὸς γενέσθαι. τούτου κάλλει διενεγκόντος ἠράσθη Σελήνη, Ζεὺς δὲ αὐτῷ δίδωσιν ὃ βούλεται ἑλέσθαι· ὁ δὲ αἱρεῖται κοιμᾶσθαι διὰ παντὸς ἀθάνατος καὶ ἀγήρως μένων. Απολλόδωρου Βιβλιοθήκη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
























